نویسنده

محمد دولت زاده

مرور

رستوران مانسون یکی از اون رستوران های لوکس و نسبتا قدیمیه تهرانه که فکر می کنم بیش از ۱۵ ساله کار خودشو شروع کرده. البته شاید خیلی از شما اسمشو نشنیده باشید؛ یا شاید هم اسمشو شنیده باشید، ولی نرفته باشید. من خودم البته جزو دسته دومم.

یادتون میاد پارسال روی بیلبوردهای تهران یه رستورانی به اسم «بوریتو» تبلیغ کرده بود؟ اگه کمی فکر کنید احتمالا یادتون میاد. من حتی طراحی تبلیغش هم تاحدی یادمه؛ یک برش از استیک، سریک چنگال! بالاش هم نوشته بود، «رستوران بوریتو».

دربه در استیک و پاستا و پیتزا و این جور چیزها، این دفعه راهی رستوران «بیژه» شدیم. رستورانی ایتالیایی که اخیراً نام خود را از «مانژیامو» که عبارتی ایتالیایی است به «بیژه» که کلمه ای فارسی و به معنای خاص و ویژه است، تغییر داده.

فردای روز مادر بود و طبق یک برنامه از پیش تعیین شده قرار شد که به همین مناسبت بریم رستوران و مادر را حداقل یک روز از آشپزی معاف کنیم و چون طرح متعلق به برادر کوچک بود، خرج هم به گردن خودش افتاد. لذا علما به شور نشستند تا جای مناسب را پیدا کنند.

کافه پیچک، بالای چهار راه ولیعصر و در ابتدای خیابان بزرگمهر قرار دارد. کافه ای که کاملاً به شکل کلبه ای چوبی طراحی شده است و فضای بیرون و داخلش شما را به یاد گیلان و جنگل های گیلان و میرزاکوچک خان می اندازد.

میون رستوران های گیلانی یا بهتر بگم گیلکی که در تهران وجود داره «رستوران گیلانه» بی شک یکی از قدیمی ترین ها و پر سر و صداترین هاست. یادمه اون زمانی که رستوران گیلانه اومد، اصلا هیچ رستوران داری تو نخ راه اندازی رستوران گیلانی نبود