برچسب

رستوران ایرانی

مرور

از هر زاویه ای که نگاه کنی، رستوران مستوران(مس توران) را میشه پر سر و صداترین و بحث برانگیز ترین رستوران سال ۹۵ نامید. گوگل هم این موضع را تایید می کنه؛ چرا که عبارت «رستوران مستوران» در بین رستوران های حال حاضر تهران، بالاترین میزان سرچ را داشته.

اسم بامزه ای دارد؛ رستوران «ته دیگ»! چراکه اسم کسب و کارش، اسم چیزیه که خاطرخواه زیاد داره. همیشه اینجوری بوده که طَبَق طَبَق اطعمه و اشربه هم چیده شده باشد، باز سرِ ته دیگ سفره دعوا میشه و همه دنبال یک تیکه بیشتر می گردند.

این هفته داخل ماشین زمان شدیم و پرتاب شدیم به تهران سال ۱۳۵۰ و رفتیم هتل قناری، یا شاید بهتره بگم «رستوران قناری»، زیر هتل قناری. رستورانی که تو همون حال و هوای سال های ۵۰ و ۶۰ مونده و دست به ترکیبش نزده.

ناهار رفتیم رستوران «هانی پارسه». هانی پارسه را دیگه صدی-نود همه شما می شناسید و نیازی به معرفی نداره. اما برای اونا که احیانا نمی شناسند، یا می شناسند اما هنوز فرصت نشده که بروند، باید بگم که هانی پارسه از اون رستوران های استخوان داره تهرانه

چشم بسته بهتون میگم که اگه یقه یک کباب خور حرفه ای را بگیرید و بهش بگید: «اسم ۱۰ تا رستوران درست و درمون را پشت هم ردیف کن»، حتما لای حرفاش اسم «رستوران سهند» را هم میاره. حالا یکی شاید همون اول و دوم بگه رستوران سهند، یکی دیگه شاید اون آخرها.

این دفعه رفتیم «رستوران مجمع»؛ رستورانی تازه تاسیس که در محل رستوران میلانو سابق راه افتاده و با اینکه مدت زیادی هم نیست که راه اندازی شده، خیلی سریع برای خودش کلی مشتری پیدا کرده و به قولی پاتوق شده.

راستش این هفته هم دوباره رفتیم یک رستوران گیلانی؛ رستوران گیلار! باید اعتراف کنم چندماهی هست که رستوران های گیلانی مغر و روح ما را به تسخیر خودشون درآوردن و با یه مغناطیس عجیبی ما را هی به سمت خودشون می کشونن! ظاهرا بی خیال هم نمی خوان بشن!!