شیرین نوین را به گمانم باید بشناسید، همان برند تازه واردِ تولیدکننده کیک و بیسکویت؛ همانی که عید پارسال یا پیرارسال یک تیزر تلویزیونی ساخته بود که کلی آدم وسط یک دشت سرسبز رژه می رفتند و پایکوبی می کردند و به زبان ترکی آواز می خواندند. همانی که کل سیزده روز عید آنتن تلویزیونی را بغل گرفته بود و هر کانالی که می زدی یک نفر داشت «شیرین نوین»، «شیرین نوین» بر لب، می چرخید و می رقصید. حالا اگر هم چیزی یادتون نمی یاد خودتان را اذیت نکنید، فدای سرتان!

به هر حال شیرین نوین تازگی ها یک محصول جدید روانه بازار کرده، نگو و نپرس. یک چیز فوق العاده که امروز می خواهیم راجع به آن یک مقدار حرف بزنیم. این مهمان جدید «کیک روشه» نام دارد. من خودم به سختی به چنگ آوردمش و ظاهراً پخش خیلی گسترده نداره و هر جایی نمی شه سراغشو گرفت. نمی دانم پدر ناقلا از کجا گیر آورده بود اما خودم که توی چندتا سوپرمارکت رفتم و چشم چرخوندم اثری ازش ندیدم.

%da%a9%db%8c%da%a9-%d8%b4%db%8c%d8%b1%db%8c%d9%86-%d9%86%d9%88%db%8c%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%b4%d9%87-2 کیک روشه نسخه اصلاح شده و برتر کیک معروفِ قبلیِ شیرین نوینِ که اسمش «براونی» است. در واقع میشه گفت، براونیِ لاکچری و با کیفیت، که امیدواریم با کیفیت هم بمونه؛ چون چند سال پیش که براونی توسط شیرین نوین  به بازار آمد و یک جورایی پرچمدار کیک هایش شد، کیفیتش خوب بود؛ البت که با نسخه اصلی که ترکیه ای است و متعلق به کمپانی اِتی، فاصله نجومی داشت، اما نسبت به کیک های ایرانی واقعاً عالی بود. اما به یک باره کیفیتش رفت و شد یک کیک خیلی معمولی و از براونی بودن فقط رنگی قهوه ای برایش ماند.

حالا با آمدن این روشه عزیز، ظاهراً شیرین نوین تصمیم گرفته بازار را دوباره قبضه کنه و مشتری های از دست رفته را به آغوش خویش برگردونه. اینجوری هم که از کیک جدیدش پیداست، بعید نیست که به زودی هم این اتفاق بیفته!

و امّا روشه…

بسته بندی قهوه ای تیره و مناسبی داره و عکس روی بسته، یکی از عکس های معروفه که در سرچ گوگل، در همان ردیف های ابتدایی، بالا می آید و از قضا هیچ ارتباطی هم به محتوای داخل بسته ندارد!. علت انتخاب این عکس برای من حداقل روشن نیست. بیشتر می توان آن را به حساب بی دقتی مرسوم در تولیدات ایرانی گذاشت. بسته را که باز می کنی یک فقره کیک لمیده در ظرف مشاهده می کنی که آغشته به شکلات است و ظاهری بس جذّاب دارد. ترکیبی که می توان آن را کاپ کیک براونی نام نهاد. درب ظرف با تلقی شفاف بسته شده است و بر روی تلق هم یک قاشق پلاستیکی قرارداده شده تا کیک را با قاشق نوش جان بفرمایید. هم کاسه زیرین و هم درب و قاشق حالت بامزه ای دارد و در تولیدات ایرانی مشابه آن وجود ندارد. کلاً شکل و شمایلش خاص است.

%da%a9%db%8c%da%a9-%d8%b4%db%8c%d8%b1%db%8c%d9%86-%d9%86%d9%88%db%8c%d9%86-%d8%b1%d9%88%d8%b4%d9%87-5

درب تلقی را باز کردم، رنگ و روی کیک واقعاً جذّاب و فریبنده بود. رنگ قهوه ای سوخته و کیکی غلطیده در شکلات و خوابیده در کاسه ای با شمایلی بامزه. با قاشق اولین تیکه را از پیکره کیک جدا کردم. همه چیزش جداً خوب بود. واقعاً خوشمزه بود. راستی فوق العاده بود. پارادوکسی از شیرینی و اندکی تلخی. مقادیری شکلات هم در در لابه لای کیک جاخوش کرده بود و مقداری هم به بدنه بیرونی مالیده شده بود و اینجوری حسابی کیک شکلاتی شده بود. بافت خود کیک هم به اندازه کافی فشرده بود و زیر دندان که می رفت حس خوبی به آدم دست می داد. همه چیزش جداً خوب بود. واقعاً!

تعریف این کیک را از چند نفر شنیده بودم و همان طور که گفتم از همان ابتدا پیش بینی می کردم با خوراکی خوبی طرف بشم. همین طور هم شد. به نظرم روشه به راحتی در ردیف پنج کیک برتر بازار قرار می گیره، فقط خدا کنه که کیفیت را پایین نیاره و تیشه به ریشه خودش نزنه! به نظرم آب دستتونه بذارید زمین و ۱۰۰۰ تومان بذارید توی جیب و تشریف ببرید سوپر و سراغشو بگیرید. امیدوارم که فقط بتونید پیداش کنید. مطمئنم بعد از خوردنش به جان فودیرو و شیرین نوین دعا خواهید کرد.

[تعداد: 7    میانگین: 2.7/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"