کافه برو و کافه نشین اگر باشید، احتمالاً باید متوجه شده باشید که یک چند وقتی است – بیش از یکسال- که انقلابی اساسی در حوزه کافی شاپ داری به پا شده و خیلی آروم و بی سروصدا کافه های جدیدی با شکل و شمایل بسیار متفاوت نسبت به قدیمی ها قدعلم کرده اند. کافه هایی با ابعاد بزرگ، دکوراسیون هایی متفاوت، با نیروی انسانی آموزش دیده و منو و خوردنی هایی به روز. در یک کلام، کافه هایی که کافه داری را وارد عصری جدید کرده اند. کافه «زندگی زیبا» هم یکی از همین هاست…

«زندگی زیبا» بیشتر از آنکه کافی شاپ باشه، کافه رستوران است. یعنی هم منوی کافی شاپی داره و هم تعدادی پاستا و اسنک وغذاهای اینجوری. به شکل حیرت آوری هم بزرگ است. متر نکرده می گویم که بزرگترین کافی شاپ حال حاضر تهران است. چیزی در قواره تالارهای عروسی! این بزرگ بودنش حس خوبی را به آدم می دهد و این فرصت را نصیبتان می کند که به عوض تکیه زدن بر میزها و صدنلی های سفت و خشک کافی شاپی، بر روی مبل و کاناپه ای راحت، لم بدهید و چیزی نوش جان کنید.

%da%a9%d8%a7%d9%81%d9%87-%d8%b1%d8%b3%d8%aa%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%b2%d9%86%d8%af%da%af%db%8c-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7-18

کافه، دکوراسیونی کمی رسمی دارد؛ نوع مبلمان و سبک معماری داخلی، این حس را به شما می دهد که کمی جدی تر از چیزی است که باید باشد. اما به هر حال شیک و زیباست و ترکیب رنگ خوبی هم دارد. از این ها مهم تر، پنجره های بسیار بزرگی دارد که سبب شده که هم نور آفتاب مناسبی داشته باشد و هم فضای بیرون از داخل پیدا باشد و این خود برای خودش منظره ای جالب به وجود آورده.

ما در فضای مسقف نشستیم و سفارش دادیم، اما زندگی زیبا یک فضای باز بزرگ هم دارد که اگر دوست داشته باشید آنجا هم می توانید بنشینید. من «فرنچ پرس» به همراه «سینامون رول» سفارش دادم و دوستم هم «چاکلت لیدی». منو را که بالا و پایین می کردم برای سفارش، به نظرم آمد که قیمت ها کمی بالاست و می توانست کمی ارزان تر باشد.

%da%a9%d8%a7%d9%81%d9%87-%d8%b1%d8%b3%d8%aa%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%b2%d9%86%d8%af%da%af%db%8c-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7-14

مشغول صحبت و بحث بودیم که خوردنی ها آمدند. در ظرف هایی بامزه و بر روی سینی هایی چوبی. نحوه سروشان را دوست داشتم. اول از همه فرنچ پرس را در استکان کج کردم و کمی قهوه برای خودم ریختم. قهوه اش مزه خوبی داشت بعد ناهار سنگینی که خورده بودم، خیلی چسبید. سینامون رول کنار قهوه اما آنچنان چیز خاصی نبود. خوبی اش این بود که کم شیرین بود ولی طعم خیلی ویژه ای نداشت. قهوه و کیک خودم را که تا نیمه خوردم، رفتم به سمت چاکلت لیدی تا مزه آن را هم تست کنم. چاکلت لیدیش ترکیبی بود از بستنی و نوتلا و فندق و گردو و اسمارتیز و در نهایت یک حبه انگور و چند چوب شور که روی مواد قرار گرفته بود ( بخوانید تاپینگ). راستش خیلی باحال نبود و چیزی نبود که از خوردنش کیف کنم. یه چیزی بود تو مایه های شیک شکلات که خیلی به مخلفاتش اضافه شده بود.

%da%a9%d8%a7%d9%81%d9%87-%d8%b1%d8%b3%d8%aa%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%b2%d9%86%d8%af%da%af%db%8c-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7-16

%da%a9%d8%a7%d9%81%d9%87-%d8%b1%d8%b3%d8%aa%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%b2%d9%86%d8%af%da%af%db%8c-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7-12

البته که من هنوز اعتقادم اینه که کافه زندگی زیبا، کافه حرفه ای و خوبی به حساب می آید و من حتماً بارها اینجا خواهم آمد. درست است که بعضی چیزها که سفارش دادیم، معمولی بود اما مدیریت کافه، فضای کافه، «کافی من» حرفه ای آن – در مسابقات کافِکس رتبه اول را ظاهراً آورده است – و حال و هوایی که در کافه وجود دارد، همه از این می گوید که اینجا کافه ای درست و درمان است و ارزش بارها آمدن را داره.

 

پیام برای مدیر کافه: «خانم مدیرعزیز، لطفا یه نظارتی بر روی موزیک هایی که در کافه پخش می شود بکنید. ما در این یک ساعتی که در کافه بودیم، توفیق داشتیم از شش و هشت و پاپ های فارسی آبکی گوش کنیم تا التون جان و موزارت و بتهوون و باخ!»


 

– فرنچ پرس               ۱۶۰۰۰ تومان

– سینامون رول           ۱۱۰۰۰ تومان

– چاکلت لیدی            ۱۶۵۰۰ تومان


 

آدرس: شهرک غرب، خیابان ایران زمین، خیابان مهستان، کوچه دوم، کافه زندگی زیبا

تلفن:  ۸۸۵۸۵۱۰۰ (۰۲۱)

اینستاگرام: www.instagram.com/beautifullife.cafe

کافه-رستوران-زندگی-زیبا-(1) کافه رستوران زندگی زیبا (4) کافه رستوران زندگی زیبا (17)     کافه رستوران زندگی زیبا (8)     کافه رستوران زندگی زیبا (9)     کافه رستوران زندگی زیبا (10)     کافه رستوران زندگی زیبا (11)     کافه رستوران زندگی زیبا (13)     کافه رستوران زندگی زیبا (15)     کافه رستوران زندگی زیبا (7)     کافه رستوران زندگی زیبا (6)     کافه رستوران زندگی زیبا (2)
[تعداد: 2    میانگین: 3.5/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"