میل آدمی است دیگر، امروز به فلان کیک می کشد و فردا به فلان بستنی و دو فردای دیگر به فلان نوشیدنی؛ معلوم هم نیست اساساً چرا یک دفعه می کشد و چرا به یکباره پیله می کند. میل است دیگر! در مسافرت بودیم که همین میل مذکور کشید به سمت کِرِم کارامل و بنده هم دست و پا بسته و مطیع، رفتم و یک بسته چهارتایی کارامل «دَنِت» خریدم و تا منزل خود را کشان کشان رساندم و قاشقی دست و پا کردم و نشستم به خوردن…

دنت را باید بشناسید، برندی از خانواده دَنون؛ نمی شناسید؟ اشکالی ندارد اما لعنت به بچه های تنبل و شل و ولِ بخش «چیزمیز» که فقط خوردن و خوابیدن را بلدند و آن کاری که به عهده شان است را آن جور که باید انجام نمی دهند و نتیجه اش می شود اینکه شما می فرمایید “نمی شناسید دنون را ”

 

به هر حال چند وقتی است که دنت مهمان ما ایرانیان است و در مملکتمان تولید می شود و چند مدل از دسرهایش در سوپرمارکت ها وجود داره؛ حالا اگر عمری باشه آرام آرام همه را یکی یکی امتحان خواهیم کرد امّا همانطور که گفتم و می دانید، امروز از کرم کارامل خواهیم گفت.

بسته بندی اش خوشگل و البته درست و حسابی است. دقیقاً همان بسته بندی است که در کشورهای هم جوار هم برای آن استفاده می شود. آسان باز می شود و به چاقو و ارّه نیازی نیست. پوشش پلاستیکی که کار درب را انجام می دهد آبی است و بدنه اش سفیدِ مات امّا نسبتاً شفاف، که باعث می شود هاله ای از مواد داخل پیدا باشد و بدنه به رنگ زرد مواد داخل در بیاید. خود بدنه هم حالتی کنگره ای دارد که منجر به آن شده که مواد داخل هم فرم بدنه را پیدا کنند و کنگره گنگره شوند.

دنت danet (3)

پوسته پلاستیکی را جدا کردم و برای بیشتر کردن جذابیت ظاهری اش، پیش دستی را بر دهانه ظرف گذاشتم و به یکباره ظرف را برگرداندم بر روی آن و سپس یک تکان ریز، تا کارامل خرامان از آغوش ظرف جدا شود و در پیش دستی نزول اجلال کند. با قاشق در دستم اولین تکه را جدا کردم و در دهان فرو بردم. ای خدا! ای ملک! ای طبیب! آخر این چه تحفه است که ما را کرامت کردی! خیلی خوشمزه، خیــــــلی. دقیقاً همان مزه ای که باید را می داد و هیچ چیز اضافه ای نداشت. درست است که از تخم مرغ تهیه شده اما هیچ اثری از طعم تخم مرغ در آن را حس نمی کردی. شیرینی اش هم عالی بود و اصلاً دل را نمی زد که هیچ، گرفتار هم می کرد!

دنت danet (4)

بافتش هم نرم و دلنشین بود و نیاز به جویدن و یا فشردن نبود. خودش آب میشد و پایین می رفت. رنگ کاراملی خودش از یک طرف و رنگ مایع قهوه ای رنگ رویش از طرف دیگر، ظاهرش را مسحور کننده کرده بود. باور کنید هیچ چیزش کم نبود و هیچ «کاشکی» در دل من به جا نذاشت. من به عنوان یک شیفته کرم کارامل باید اعتراف کنم که جداً عاشقش شدم و خیلی برایم خوشایند بود. مزه ای داشت که با گذاشتن اولین قاشق در دهان اسیرش می شدی و به دقیقه نمی کشد که ته ظرف را در می آوری.

دسری با این طعم و مزه آن هم به قیمت ۱۳۰۰ تومان، نوبره ! خدا نصیبتان کند ان شاءالله!

[تعداد: 1    میانگین: 5/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"