ایّام عید بود و مثل همه، ما هم چمدان را بسته بودیم و به مسافرت آمده بودیم. نصف فامیل گرد هم، یک جا جمع شده بودیم و کلی برنامه ریزی کرده بودیم که چه ها کنیم و چه جوری خوش بگذرونیم. یک عالمه هم خوراکی ریز و درشت و جور واجور را گونی کرده بودیم و با خودمان آورده بودیم. همه چیز، از جمله گل سرسبد خوردنی های در سفر؛ چیپس!

جناب «چی توز» که شهره آفاق است به تولید پفک، چند سالی است که به قولی پا در کفش «مزمز» کرده است و رفته است در کار تولید چیپس؛ در طعم ها و مزه ها و سایزهای مختلف. آخرین محصولش را هم «کِتِل چیپس» (kettle cooked) نام گذاری کرده است که از قضا حسابی هم طرفدار پیدا کرده و یحتمل مزمز را حسابی شاکی کرده است. البته بازار رقابتی همین است شوخی بردار هم نیست. شب می خوابی و صبح که پا می شوی، سایه رقیبی گردن کلفت را بالای سر خود می بینی. گوگل می رود سراغ ماشین بدون سرنشین و آمازون(سایت آنلاین فروش کتاب) به سراغ سیستم رایانش ابری(cloud computing). پس خیلی هم بیراه نیست که دو غول تولیدکننده اسنک در ایران هم برای رقابت بر سر سهم بازار بیشتر، یکی چیپس را به خط تولید خود اضافه کند و دیگری پفک را. کدام یک اول بار بوق جنگ را نواخته نمی دانم، امّا هر کدام که بوده خدا پدرش را بیامرزد؛ چرا که در نهایت نفعش برای من و شمای مشتری است.

عصر روز اول بود که دور هم جمع شدیم و نشستیم پای فیلم و برای شروع کار، رفتیم سراغ بسته بزرگ کتل چیپس…

بسته بندی خوش گلی دارد. آبی پر رنگ در بالای بسته و سفید مات در پایین بسته، با نواری از آبی کم رنگ در وسط، ترکیب خوبی را پدید آورده. طرّاحی ها و فونت ها هم قشنگ و مناسب است. چیزی که عجیب است (به تازگی مد شده) این است که بخش زیادی از مطالب درج شده روی بسته بندی، به زبان انگلیسی است و ترجمه فارسی هم ندارد. یاد محمد علی جمال زاده به خیر که می فرمود: ” فارسی شکر است”.

084 کتل چیپس چی توز (1)

در وسط بسته بندی با رنگ و فونتی خوانا، البته باز هم به زبان انگلیسی نوشته شده است که ۳۰% نسبت به چیپس سیب زمینی معمولی، چربی کمتری دارد. کاش حداقل این یک فقره را به فارسی ثلیث می نوشت تا مزیت نسبی اش برای عموم هویدا باشد. پدرآمرزیده آخر اگر مطلب مهمی است لااقل طوری بگو که آدم چهار کلاس در خوانده هم متوجه شود!

بافت چیپس سفت و شکننده است. خارجی ها این بافت را کرانچی خطاب می کنند. حالتی است که وقتی آن را در دهان می گذاری، در زیر دندان خُرد می شود و خِرِچ خِرِچ  می کند. حسش بامزه است. مزه اش هم خیلی خوب است. طعم دلچسب سیب زمینی کاملاً در دهان می نشیند و با نمکی که بر آن زده شده است، خوشمزگی اش به نهایت می رسد. چیپس خوش طعمی است. نمی دانم چیپس های قدیمی که در پلاستیکی دراز، باریک و  شفاف فروخته می شد را خاطرتان است یا نه؟ دقیقاً مزه همان چیپس های قدیمی را دارد و یاد قدیم ها را زنده کرده است. یک جورایی مزه ای نوستالژیک دارد.

کتل چیپس چی توز (2)

البت بگویم که با همه خوشمزگی اش، به جهت بافت سفتی که دارد، برای دورچین غذا و لای ساندیج مناسب نیست و آن طور که باید، به دل آدم نمی چسبد. این را امتحان کرده عرض کردم و خیال نکنید که تئوریک است. چیپسی عالی است به شرطی که تنها خورده شود و فرصت این را داشته باشد که به تنهایی در دهان خُرد خاک شیر شود.

راستی، قیمتش هم با چیپس های معمولی تفاوتی ندارد و بسته ۱۶۵ گرمی اش، ۳۰۰۰ تومان به فروش می رسد.

[تعداد: 0    میانگین: 0/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"