نمی دونم شما هم بو بردید یا نه، چند وقتیه که توی راسته خیابان ولیعصر، از عباس آباد تا ونک، همین جوری داره یکی چپ یکی راست، صد متر بالا، دویست متر پایین، کافی شاپ جدید سبز می شه و ظاهراً هم این جنبش فعلاً قصد خاموشی نداره. حالا خدا کنه کار همشون بگیره.

یک از این کافی شاپ های نوپا که فکر می کنم عمر شش ماهه هم نداشته باشه، اسمش «چنار»ِ ! حالا چرا نه سرو و نه کاج و نه افرا و نه اقاقیا، اونو دیگه باید تشریف ببرید از خود جناب مدیریت سوال بفرمایید. آدرس حدودی اش هم می شه، خیابان ولیعصر، پانصد یا ششصد متر بالای عباس آباد، سمت چپ، پایین تر از رستوران اروند کنار. یک کافه دو طبقه اما کوچولو، که طبقه دومش بالکن هم داره. از قضا همین بالکن بود که از دور دلبری کرد و ما را به چنار کشاند. حس با مزه ای که بر خیابان ولیعصر داخل بالکن یک کافه بشینی و بنوشی و بخوری و خلق الله را نظاره کنی. می فرماید که ” بنشین بر لب بالکن، گذر خلق ببین”

کافه چنار (8)

وارد شدیم و درود فرستادیم. چون عزم طبقه بالا کرده بودیم از ویترین کیک ها انتخاب خود را کردیم و سپس منو به دست، پله های خطرناک و توهم توهم را در نوردیدیم و به طبقه بالا رسیدیم. طبقه بالا نسبت به پایین یک کم خلوت یا شاید بهتر است بگم، کچل بود. یک مقدار هم دلگیر بود. به نظرم جا داشت هم در نورپردازی و هم در اکسسوار و میز و صندلی ها دقت بیشتری می کردند. در و دیوار خالی و تعداد صندلی ها کم و نور فضا یک جوری ناخواسته غمناک بود.

کافه چنار (3)

رفتیم داخل بالکن نشستیم و مقام مربوطه عجل معلّق وار آمد و خواست که سفارش را بگیرد. چای ماسالا و دم نوش گیاهی زعفرانی. رفت و ما هم خسته از پشه و دیگر دوستان موذی، از نظاره خلق دل کندیم و عطایش را به لقا بخشیده، آمدیم و جایی در داخل پیدا کردیم. چند دقیقه بعد سفارشاتمان در کنار چیزکیک کاراملی که پایین انتخاب کرده بودیم، پدیدار شد. یک ماگ بزرگ چای ماسالا و یک لیوان بزرگ دم نوش. ظاهر هردو خیلی دلفریب. دم نوش حتی فریبنده تر از ماسالا.

کافه چنار (4)

رفتم تو کارِ ماسالا، وای خیلی خوب بود. همه چیزش اندازه. حتی شیرینی اش هم اندازه بود. زنجبیل و میخک و هل و بقیه مخلفات هم به میزان استاندارد. اصلاً عالی بود. راستش کیک در کنار چای ماسالا اصولاً خیلی محلی از اِعراب نداره اما یک کم هم از چیز کیک خوردم. آن هم خیلی خوشمزه و درست بود. تازه بود و یک بافت سفتِ خاص و بامزه ای داشت و شیرینی اش هم کاملا مناسب بود. البت که چیز کیک باید چیز کیک باشه و چیز کیکِ کارامل و چیزکیکِ فلان و چیزکیک بصار به نظر من که شوخیه. دیگه دوست منه دیگه، از این سفارش های عجیب غریب اصولاً زیاد میده! دیگه سلیقش کج و معوجه و باید که ندید گرفت.

اما کیک خوبی بود و هر دو خوشمون اومد. یک ناخونک به دم نوش زعفرانی هم زدم. ای خدااااااا !! دم نوش هم عالی بود. خیلی خیلی خوشمزه، حتی بهتر از ماسالا. راستش چند وقتی بود که چیز به این خوشمزگی نخورده بودم. طعمی مرکب از زعفران و هل و دارچین و گل سرخ. واقعاً استثنایی بود. هم رنگ و ظاهر خیلی جذاب و هم مزه ای ناب. باید بخورید تا ناقّ حرف من دستتان بیاد. ماسالا و چیز کیک و دم نوش، یکی از یکی بهتر. واقعا دستشون درد نکنه.

کافه چنار (5)

تازه موقع حساب کتاب هم کاشف به عمل آمد که کافه تا آخر سال بیست درصد تخفیف داره و برای همین بیست درصد از قیمت فاکتور کاسته شد. البت که با این تخفیف قیمت مناسب شده بود اما در کل یک نوک قاشق به نظرم  قیمت ها بالا بود.  ماسالای ۱۱۰۰۰تومانی و چیز کیک ۱۲۰۰۰ تومانی و دم نوش ۱۴۰۰۰ تومانی شاهد این ادعاست. از طرفی هم باید حق داد خوب، بر خیابان ولیعصر مالکان ملک های تجاری، پول خون پدرشان را می گیرند و رحم ندارند. کاسب مادر مرده هم چاره ای ندارد جز اینکه اجاره را سرشکن کند روی جنس هایش…

یک سر به چنار بزنید!

[تعداد: 1    میانگین: 5/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"

Latest posts by محمد دولت زاده (see all)