همین چند ماه پیش بود که تعدادی از بیلبوردهای گردن کلفت تهران توسط شرکت یونیلیور ایران(نماینده نستله در ایران) قُرُق شد و روی همشون عکسی از خرگوش معروف نسکوییک به همراه لیوانی شیرکاکائو در دست، با این شعار نقش بست: “نسکوییک این بار در ایران”. البته که سال هاست که پودر کاکائو نسکوییک به مدد واردکنندگان غیر رسمیِ زحمت کش و خدوم در بازار وجود داشته و دارد و تقریباً سوپرمارکتی را نمی یابی که در آن پودر نسکوییک پیدا نشود؛ اما به هر حال توسط یک کمپانی شناخته شده و به صورت رسمی، مدت ها بود که وارداتی صورت نگرفته بود.

همین بهانه ای شد که پودر نسکوییکی بخرم و حلاجی اش کنم و ببینم اوضاع از چه قرار است…

این مدلی که من خریدم بسته بندی ۲۴ تایی بود و قیمتش ۱۲۰۰۰ تومان. مثل بسته بندی های نسکوییک در همه جای دنیا، زرد، به همراه عکس همان خرگوش معروف. البته که ظاهر پاکت و طراحی اش خیلی معمولی بود.

پودر کاکائو نسکوییک را می شود به دو حالت مصرف کرد. هم در شیر سرد می شود حلش کرد و شیرکاکائوی سرد خورد و هم در شیر گرم حلش کرد و شیرکاکائوی گرم خورد. هر دو حالتش می شود و انتخابش به سلیقه خریدارش برمی گردد. من البت هر دو حالت را تست کردم.

یک لیوان را از شیر خنک پر می کنی و یکی از ساشه ها(بسته های کوچک آماده مصرف) را باز می کنی و در درون لیوان شیر می ریزی و حسابی تا آنجا که مچ درد بگیری، هم می زنی. هر چه بیشتر هم بخورد و پودر بهتر حل شود، نوشیدنی بهتری می شود. هم زدن که تمام شد یعنی مرحله بسیار پیچیده آماده سازی با موفقیت به اتمام رسیده است. اول اسپندی برای کسب این موفقیت بزرگ دود می کنید و دور سر خود می چرخانید و سپس آماده خوردن می شوید.

مزه اش جداً خوب است. کاملاً مزه شکلات غرق شده در شیر را حس می کنی. چیزی که حاصل شده شیرکاکائوست اما با شیرکاکائوهایی که در بازار موجود است متفاوت است و طعم دیگری دارد. شیرینی اش هم اندازه است و دل را نمی زند. جان می دهد برای آن ها که از طعم شیر بیزارند و شیر گریزانند. حتی به نظرم برای دیوانگان شیر- چون من- هم تنوع خوشمزه ای به حساب می آید.

با شیر گرم نیز خوب می شود. البته که به خوشمزگی حالت سردش نیست. نه که بد باشد، نه اصلاً. اتفاقاً خوب است اما با قبلی قابل مقایسه نیست. به نظر من ایده آل ترین حالت این است که نسکوییک را در شیر سرد غرقه کنی و کلاً گرم کردن شیر را فراموش کنی.

خیلی چسبید. شما هم امتحان کنید. مطمئنم توان جلب رضایتتان را دارد.

حالا دیگه خود دانید…

[تعداد: 11    میانگین: 2/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"