مدتی است که بعضی کارخانه های ایرانی تولید کننده چیپس دست به کار شدند و به تاسی و تقلید از پرینگلز (Pringles) -برند معروف تولید کننده چیپس- چیپس های یک شکل و یک اندازه می زنند و در قوطی های استوانه ای بسته بندی می کنند.

این شکل بسته بندی و این شکل تولید چیپس در دنیا به نام پرینگلز ثبت شده است و سال هاست که این برند طعم های مختلف چیپسش را اینگونه به بازار عرضه می کند. چیپس هایی کاملاً یک سایز و یک فرم که روی هم از پایین تا بالای قوطی ردیف شده اند، جوری که انگار ناظم، خط کش به دست، بالای سرشان بوده است!

فرآیند تولید این ورژن از چیپس متفاوت از ورژن های قبلی است. یعنی اینگونه نیست که سیب زمینی را پوست کنده و رنده کرده باشند و در روغن داغ بیندازند و تمام. منظورم این است که این دست چیپس ها، سیب زمینی خالص نیست و افزودنی های مختلف دارد. برای همین هم، اجازه نمی دهند که روی بسته بندی آن ها، عبارت «چیپس» درج شود. در مملکت ما هم برای این نمونه از محصولات به جای چیپس از عنوان «پِلِت سرخ شده» استفاده می کنند.

بگذریم. یکی از این کارخانه های ایرانی که ردپای پرینگلز را دنبال کرده است، چیپسی است به نام پوتا (Pota) که خیلی خیلی تازه وارد است و من پیشتر ندیده بودمش؛ برای همین هفته پیش که چشمم به جمالش روشن شد، فی الفور طعم ماست موسیرش را خریدم تا بیشتر با این محصول جدید آشنا شوم…

روی بسته نوشته شده که در شرکت صنایع غذایی برادران آکَنچی تولید می شود و آدرس و تلفن و فاکس و شماره های مجوز فلان و بصار هم در کنارش نوشته شده است؛ راستش من اسم این کارخانه را اولین بار بود که می شنیدم. حالا اگر برایتان مهم بود و حوصلتان آمد، یک روز یک ماشین بشیم و برویم دَمِ کارخانه و یک کمی بیشتر کنکاش کنیم!

چیپس پوتا فودیرو foodiro 2

بسته بندی چیپس پوتا خیلی خـــــیلی زیباست. به ریزه کاری‌ها توجه شده ‍و از چیزی سرسری گذر نشده است. واقعاٌ دست طراح و گرافیست و کارتن ساز و هرکی که درگیر بوده درد نکنه. جذاب و خوش رنگ و لعاب است. یک چیزی مثل بسته بندی برند های خارجی. قوطی استوانه ای شکلِ کاغذی که عمودی می ایستد و چیپس ها در درونش قرار گرفته اند. تفاوتش با پرینگلز این است وقتی درب جعبه را باز می کنی مستقیم به چیپس نمی رسی بلکه یک بسته پلاستیکی دیگر در آن است که چیپس ها در آن قرار دارد.

از بسته بندی مهم تر اما مزه خوردنی است. با بازکردن درب بسته، اولین چیزی که کمی توی ذوقِ من زد این بود که تعدادی از چیپس ها خُرد شده بود و آن یک دستی که منتظرش بودم، در میان نبود. مزه اش اما به نظرم خوب بود. البته که اگر توقع همان مزه همیشگی چیپس خالص سیب زمینی را داشته باشید، برایتان شاید آنچنان جذاب نخواهد بود. بافت متفاوتی که این چیپس‌ها دارند برای من حداقل جذاب تر از چیپس های معمولی است.

طعم ماست موسیرش کاملاً در دهان حس می شد و خوشمزه بود اما عالی نبود. ولی خب خوب بود! با قیمت ۵۸۰۰ تومانی که دارد به نظر می آید که گزینه خوبی برای پذیرایی در میهمانی های خودمانی است. چراکه هم شیک و زیباست و هم خوشمزه و هم متفاوت!

[تعداد: 9    میانگین: 3.7/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"