تو رستوران های ایتالیایی، رستوران ناپولی، جزو قدیمی ها و کارکشته ها به حساب میاد. یادمه اون دوره ای که بیست تا رستوران ایتالیایی هم توی تهران نبود، رستوران ناپولی یکی از اون بیست تا بود. رستورانی که البت امروز دیگه شکوه و جلال روزهای گذشته خود را نداره و نسبت به قبل خلوت شده؛ اما به هر حال هنوز هم طرفدارهای خودشو داره و دو تا شعبه خود، یکی در خیابان ملاصدرا و یکی دیگه در قیطریه را حفط کرده. ما البته رفتیم شعبه ملاصدرا. ملاصدرا را که به سمت غرب میروی، بعد از شیخ بهایی، درست برِ خیابان.

داخل شدیم و چون خلوت بود، خودمان جایی را انتخاب کردیم و نشستیم.

%d9%86%d8%a7%d9%be%d9%88%d9%84%db%8c%d8%8c-%d8%b1%d8%b3%d8%aa%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%a7%db%8c%d8%aa%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%a7%db%8c%db%8c-8

فضای داخلی رستوران، همان طراحی و معماری گذشته را حفظ کرده و تغییری پیدا نکرده. صندلی و میزهای چوبی قدیمیِ به رنگ قهوه ای روشن، یک نقاشی بزرگ دیواری و چند لوستر قدیمی. همه چیز همان حال و احوال و معماری رستوران های ده سال پیش را تداعی می کند.

آقای سفارش بگیر که آمد، سفارش دادیم. یک فقره پیتزای چانو و یک پاستای پستو و البته سالاد سزار با مرغ برای شروع کار.

اول از همه و خیلی تند و سریع، سالاد سزار آمد. سالاد سزار نسبتا خوبی هم بود. یعنی معمولی نبود، خوب هم نبود. چیزی مابین این دو بود. کاهو و مرغ و کمی پنیر داشت و سس مخصوص سزار. تیکه های مرغش، مزه دار شده بود و خوشمزه بود و سس روی سالاد هم نسبتا سس خوبی بود.

%d9%86%d8%a7%d9%be%d9%88%d9%84%db%8c%d8%8c-%d8%b1%d8%b3%d8%aa%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%a7%db%8c%d8%aa%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%a7%db%8c%db%8c-10

رستوران کماکان خلوت بود و خبری نبود. به غیر از میز ما، سه تا میز دیگه هم اشغال بود.

بعد از سالاد سزار هم، پیتزا و پاستا آمد. اول با پاستای پستو شروع کردیم. در ظرفی بزرگ سرو شده بود و حجمش زیاد بود و بیش از یک نفر را سیر می کرد. اولین چنگال را که در غذا زدم و خوردم، متوجه شدم که سس پستویش کمه! برای همین درخواست کردم سس اضافه برامون بیاره. سس را که روی غذا اضافه کردم، تازه مزه اش معرکه شد! پاستایش خیلی خوب بود. واقعا خوب بود. من تا حالا پاستاهای دیگه رستوران ناپولی را نخوردم اما این یکی انصافا پاستای خوبــی بود. البته بعد از اینکه سس پستوی اضافه، به آن اضافه شد!

پیتزای چانو اَش اما چیز باحالی نبود. نصفش را خوردیم و نصفش ماند. به نظرم مشکلش پنیری بود که بر روی پیتزا ریخته بودند چون اصلا مزه خوبی نداشت و یه جورایی مزاحم خوردن پیتزا میشد! من که اصولا هر پیتزایی را جلویم بگذارند، پدرش را درمیارم، در برابر این پیتزا، حرفی برای گفتن نداشتم!

%d9%86%d8%a7%d9%be%d9%88%d9%84%db%8c%d8%8c-%d8%b1%d8%b3%d8%aa%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%a7%db%8c%d8%aa%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%a7%db%8c%db%8c-11

راستش من تا حالا بالای ۱۰ بار از ناپولی، پیتزا خریدم و اصولا هم مزه و طعمش حداقل، متوسط بوده اما این دفعه واقعا چیز بی ربطی بود. اصلا نچسبید!! آخه قیمتش هم بالا بود؛ واسه همین انتظار نداشتیم همچین چیزی نصیبمون بشه.

تو ناپولی پیتزای خوبی نصیبمون نشد اما به جاش، پاستاش خیلی خوب بود، راستی اگه شما هم رستوران ناپولی اومدید و نظری دارید، می تونید زیر همین پست، دست به کار بشید و حرفاتون را با بقیه درمیان بگذارید.


*قیمت ها نسبتا بالا بود، اما بی جهت!

-سالاد سزار بامرغ         ۱۶۵۰۰ تومان

-پیتزا چانو                  ۳۳۰۰۰ تومان

-پاستا با سس پستو       ۳۰۰۰۰ تومان

-حق سرویس:                ۵ %

-مالیات:                       ندارد


آدرس: میدان ونک، خیابان ملاصدرا، بعد از شیخ بهایی، پلاک ۲۱۳، رستوران ناپولی

تلفن: (۰۲۱) ۸۸۰۶۴۴۶۳- (۰۲۱) ۸۸۰۳۲۲۴۴

[تعداد: 1    میانگین: 4/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"