فست فود «باگرو» یک رستوران تازه وارد، با مسیری متفاوته. توی دوره ای که تب رستوران های ایتالیایی بدجوری داغ شده و از هر ده رستورانی که باز می شود، پنج تایش ادعا می کنند که ایتالیایی اند، باگرو یاد ده-دوازده سال پیش را زنده کرده است و رفته است به سمت غذاهای فست فود. ده-دوازده سال پیش منظورم همان دوره ای است که رستوران های فست فود بسیاری، با برندهای جورواجور و با آرزوی کی.اف.سی (KFC) و مک دونالد (McDonald’s) شدن، گله به گله جوانه زدند، اما نشد که هیچ کدامشان به آرزوی خود برسند و آرام آرام از صحنه بازار حذف شدند. حالا بعد از بیش از ده سال باگرو آمده تا شاید این بار اتفاق دیگری رقم بخورد.

باگرو یک به اصطلاح، فست فود است و فکر می کنم دو سالی هم هست که وارد بازار شده است. فعلا انواع ساندویچ و برگر و مرغ سوخاری و این قبیل چیزها را داره و ظاهرا قراره تا چند وقت دیگه پیتزا هم داشته باشد. تا امروز هم چند تا شعبه راه اندازی کرده است و گوش شیطون کر، خوب هم پیش رفته است.

چون عصر بلیت سینما داشتیم، از بین شعبه هایش قرعه به نام شعبه یوسف آباد افتاد. مغازه ای دو نبش در خیابان پشتی پارک شفق. باگرو نمای بیرونی زیبایی دارد. استفاده از آجرهای پنج سانتی قهوه ای رنگ به همراه تابلوی سر درب نارنجی رنگ، ترکیبی زیبا را پدید آورده است. فضای داخلی اما چیزی آنچنانی نیست. ساده است و مرتب و تمیز، اما خاص نیست. البته که این ایراد به حساب نمی آید و تمام فست فودهای معروف دنیا نیز همین گونه اند. بگذریم…

منو که به دستمان رسید، بعد چند بار بالا و پایین کردن، انتخاب کردیم و رفتم پای صندوق تا سفارش بدهم. ساندویج «باگرو لواش» و «فیله استریپس۵ تیکه» و نوشابه و سیب زمینی سرخ کرده.

هنوز سرِ میز خود برنگشته بودیم که سیب زمینی سرخ کرده و نوشابه آمد. خوبی فست فود همینه دیگه، همه چیز روی دور تند اتفاق می افتد! مشغول خوردن سیب زمینی بودیم و هنوز از گلویمان پایین نرفته بود که غذاهای اصلی هم شلاق کِش آمد. ما هم سریع آستین ها را دولا بالا زدیم و شروع به خوردن کردیم.

%d9%81%d8%b3%d8%aa-%d9%81%d9%88%d8%af-%d8%a8%d8%a7%da%af%d8%b1%d9%88-2

ساندیچ باگرو لواش یک چیزی شبیه همان «چیکن رپ» (Chicken Wraps) معروف بود. فیله مرغ سوخاری شده در دل نان لواش؛ که کنار مرغش گوجه و خیار هم خُرد و ریخته بودند. در کل خیلی خوشمزه نبود و به من نچسبید. نانش اصلاً مناسب این کار نبود و من اگر بودم با همان «نان پیتا» (نان لبنانی) درستش می کردم و مخلفات بهتری، مثل کاهو و سسی خوشمزه درون آن می ریختم.

%d9%81%d8%b3%d8%aa-%d9%81%d9%88%d8%af-%d8%a8%d8%a7%da%af%d8%b1%d9%88-1

ساندویچ باگرو لواش به کنار، فیله استریپسش هم آنچنان چیز با کیفیتی نبود. آن تردی و تازگی که باید می داشت، نداشت. پودر سوخاری رویش هم آن چیزی که باید، نبود. ما البت تا انتهای هر دو را خوردیم و تَهِش را هم درآوردیم. منظورم اینه که غذایش بد نبود اصلاً؛ اما خوب هم نبود. سبک نبود، یه جوری بود که تا چند ساعت بعد هم احساس سنگینی می کردیم.

خلاصه کلام، توقع ما بیشتر از این اینها بود. چراکه سابقاً هم دوبار غذای باگرو را تجربه کرده بودم و هر دوبار هم خیلی راضی بودم. نمی دانم اما این بار چه بلایی سر باگرو آمده بود!


 

فیله استریپس ۵ تیکه         ۲۶۰۰۰ تومان

باگرو لواش                        ۸۰۰۰  تومان

سیب زمینی سرخ شده       ۵۰۰۰  تومان

حق سرویس                     ندارد

مالیات بر ارزش افزوده          ندارد


 

آدرس: یوسف آباد، خیابان نوزدهم، جنب پارک شفق.

تلفن: ۸۸۵۵۷۴۴۸ (۰۲۱)

وب سایت : www.bagro.co

اینستاگرام: https://www.instagram.com/bagrofastfood/

فست فود باگرو (6) فست فود باگرو (8) فست فود باگرو (7) فست فود باگرو (4) فست فود باگرو (3)
[تعداد: 1    میانگین: 4/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"