می دونم اون روزی که این پست آپلود بشه و به منصه ظهور برسه، کلی حرف و حدیث پشت سرمون ریسه میشه که بچه های فودیرو راسته بلوار دادمان و دو قبضه کردن و کلا چهار راه به چهار راه، تو رستوران های این یک نقطه سرک می کشند. یک چهار راه می رن جلو یک پست می گذارند و دو تا چهار راه میان عقب یک پست دیگه! ولی جدا باور کنید که اتفاقی اینجوری شده به خدا !

یادتونه تو یکی از پستای قبل گفتم که اوضاع کم کم داره توی شهرک غرب تغییر می کنه و کلی رستوران جدید اخیرا باز شده و دیگه شرایط مثل قبل نیست ؟ وولی هم یکی از همین رستوران جدیداست که تازه سر و کله اش پیدا شده و عمری آنچنان بلند بالا نداره.

آدرسش سر راسته و پیدا کردنش زحمتی نداره، همان بلوار دادمان گور به گور شده را که به سمت غرب می آیید روبه روی خیابان حسن سیف دقیقا بر بلوار، یک ساختمان هست که طبقه زیرینش شیرینی فروشی است و طبقه بالایش رستورانی با نام عجیب وولی(veveli). بماند که ما یک ساعت یک لنگ پا بیرون رستوران ایستاده بودیم و فقط نامش را هجی می کردیم،(voovli)،(voovooli)،(vavoli)،(vevoli)،  خلاصه هر چیزی به ما خلق الله ما رسید الا وولی (veveli).

پله ها را بالا رفتیم و یه جایی واسه خودمون پیدا کردیم و نشستیم تا منو را بیارن، کافه رستورانی ایتالیایی با طراحی داخلی یک مقدار تکراری، دیواری با کلی قاب عکس، دیواری دیگر آجری و رنگ شده با سفید و خلاصه از این جور چیزها. البت یک چنگال دکوراتیو خیلی بزرگ  چسب به  دیوار شده بود که هم بامزه بود و هم اصلا تکراری نبود.

رستوران وولی فودیرو foodiro (3)

بالاخره منو آمد و چون ما آنچنان گرسنه نبودیم و ساعت شام هم نبود اول نیت کردیم از منو کافه سفارش بدیم  اما دست آخر تصمیم به سفارش یک بشقاب پاستای گوشت گرفتیم. آقاهه هم نوشت و رفت که بگه بچه ها دست به کار شوند.چیزی که خیلی جالب بود قیمت های منو بود که واقعا به نسبت خیلی جاهای دیگه پایین تر بود و این خوب به نظرم روی جذب مشتری خیلی می تونه کمکشون کنه .از منو واستون عکس گرفتیم که خبردار باشید.

رستوران وولی فودیرو foodiro (4)

نوشابه با فاصله ای آمد و کمی بعد پاستا هم در وسط میز سرو شد.

از همون ظاهر اولیه اش معلوم بود که نمی تونه چیز آنچنان دندون گیری باشه و دلبری لازم را انجام بده. بعد از فرو کردن اولین چنگال در دل غذا و بردن آن در دهان مبارک، دیدیم که ببببببله، همه تصورات مذکور به واقعیت تبدیل شد. اولا که سس غذا کمتر از اندازه استاندارد بود و این باعث شده بود غذا پیوستگی لازم را نداشته باشه. یک جورایی همه چیز از هم سوا بود و دست به دست هم نداده بود.در کنار این موضوع، پنه هم زودتر از موعد از توی آب جوش نجات پیدا کرده بود، برای همین میشد گفت که یک مقدار کوچولو نپخته بود.

واقعیت این است که پنه گوشت هم غذای پر مشتری در منو به حساب می آید و هم نماد یک رستوران ایتالیایی است واسه همین یک مقدار غصم گرفت که چرا یک بشقاب غذای خوب واسمون سرو نشد.البت چون قیمت بسیار مناسب بود دردی که به ما وارد شد آنچنان ویرانگر نبود و منجر به کینه نشد. نیتم این است که یک بار دیگه به وولی بیاییم و یک چیز دیگر را هم تست کنیم. به نظرم به همه باید تو زندگی فرصت جبران داد !

رستوران وولی فودیرو foodiro (2)

اینو باید در انتها اضافه کنم که تنها چیز عجیب که یک مقدار باعث شد به تریج قبای ما بر بخورد این بود که چون رستوران اندکی شلوغ بود و مشتری منتظر میز خالی، دقیقا به مجرد درخواست صورت حساب، گارسن شلاغ کش آمد و شروع کرد به جمع کردن میز در حالی که ما کماکان در پشت میز حضور فعال داشتیم ! ، که این حرکت واقعا دوست داشتنی نبود.

رستوران وولی فودیرو foodiro (6)

یه چیز با مزه هم بگم و اون اینکه برای پرداخت صورتحساب، دستگاه pos وایرلس(عاری از سیم) توسط مدیر رستوران روی میز سرو شد! و بدینوسیله بنده فرآیند پرداخت را پشت میزی انجام دادم و مجبور به تحویل کارت بانکی و پسورد به اّره و اوره و شمسی کوره نشدم .

بالاخره از قدیم گفتن، “جمله عیبش تو بگفتی، هنرش نیز بگو”

%d8%b1%d8%b3%d8%aa%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88%d9%88%d9%84%db%8c-%d9%81%d9%88%d8%af%db%8c%d8%b1%d9%88-foodiro-5

[تعداد: 10    میانگین: 2.3/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"