یک دوست عزیزتر از جانی نصیحتمان کرد که سالاد سزار درست و درمان اگر می خواهی، باید بری دِرُنیکا. گفتم باید برم کجا؟ گفت دِرُنیکا. گفتم کجاس؟ گفت تو علاّمه شمالی، اون پایین مایین ها! ما هم که دیوانه سالاد سزار، پاشدیم و هرجوری بود با هزار زور و ضرب خودمان را رساندیم به رستوران.

رستوران درونیکا، یک رستوران ایتالیایی است در سعادت آباد، علاّمه شمالی، همان پایین مایین ها، نزدیک نیایش. به سمت پایین خیابان که می روی، سمت چپ است. فکر نمی کنم خیلی قدیمی باشد و یحتمل تازه کار است. ظاهری معمولی دارد، تابلو سردربی باسمه ای و درب ورود کشویی شیشه ای و صندلی هایی چوبی که اتوبوسی در دل فضایی شبیه دالان جا خوش کرده اند.

فضایی داخلی رستوران به مسافات تقسیم شده است. نصف فضا برای مطبخ و آشپزان است و نصف دیگرش برای سالن و مشتریان. قسمت مشتریانش خیلی تنگ و کوچک است و اصلاً جالب نیست. توی ذوق می زند و آدم را پشیمان می کند که چرا آمده است. کلاً رستوران در دکوراسیون داخلی افتضاح عمل کرده است و دکور خاصی ندارد و یک جورایی سطح پایین است.

رستوران درونیکا فودیرو foodiro (3)

اما به هر روی نشستیم و گارسون آمد و منو را با بداخلاقی داد و رفت. پنجاه درصد انتخاب خود را که پیشتر کرده بودیم و فقط مانده بود یک چیزی برای بعد سالاد انتخاب کنیم. و آن چیز پیتزا چانو بود.

فضای مطبخ با شیشه ای سرتاسری از قسمت سالن جدا شده است و عین تنگ ماهی همه چیزش پیداست. نمی دانم مقصر همین دیوار شیشه ای است یا سیستم تهویه ضعیف امّا در رستوران به شدت بوی روغن حس می شود و داخل که می شوی کاملاً آزارت می دهد.

گارسون این بار آمد و با بداخمی سالاد سزار را با متعلقاتش روی میز گذاشت و رفت. جواب تشکرمان را هم نداد. شاید خیال می کرد که میراث پدری اش را ما بالاکشیده ایم! نمی دانم.

رستوران درونیکا فودیرو foodiro (8)

سالاد سزارش همان جور که نوید داده بودند، خوشمزه بود. نه آنچنان عالی اما خوب بود و از سطح رستوران بالاتر بود. سس سیر فراوان داشت و کاهوی تازه و گوجه گیلاسی و نان تست و برش هایی از مرغ. روی همه این ها که گفتم هم، پنیر نواری رنده شده و سبزی نعنای خشک ریخته شده بود. راستش به من که چسبید.

آخرای سالاد بودیم که پیتزا هم آمد. روی تمام پیتزا را روغن گرفته بود و ظاهرش نشان می داد که مافوق تصور چرب است. پیتزای چانو با گوشت های بریده شده- نه چرخ شده- و پنیر پیتزا درست می شود. یکی از انتخاب های روتین من است و اصولاً اگر بلاتکلیف باشم و دنبال گزینه ای کم ریسک، چانو را انتخاب می کنم؛ اما چانوی درونیکا اصلاً خوب نبود. روغنش دل را می زد. برای همین هم دو سه تیکه آخر پیتزا ماند.

رستوران درونیکا فودیرو foodiro (9)

سالاد سزار خوب و پیتزا اصلاً خوب نبود. این را بگذارید در کنار قیمت های بالا( پیتزا چانو ۲۶۰۰۰ تومان و سالاد سزار ۱۴۰۰۰ تومان)، رفتار بد پرسنل رستوران و هم چنین بوی بد روغن که در رستوران به مشام می رسید؛ سپس به همه اینها درد پرداخت ۱۵% حق سرویس را هم اضافه کنید!!!!

غریبه نیستید، این آخری فی الواقع تا ناقمان را سوزاند!

[تعداد: 2    میانگین: 1/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"