برای جشن تولد، خانوادگی دعوت شده بودیم به رستوران بین المللی شاین. هتل اسپیناس پالاس تازه تاسیس توی سعادت آباد را اگر بلد باشید، شاین می شود تقریباً نرسیده به هتل، در داخل مرکز خریدی با نام «پرواز». رستورانی تازه تاسیس که فوق فوقش سه یا چهار ماه راه افتاده و برای افتتاحش هم اینجوری که خبر دارم، خانم بهنوش بختیاری تشریف فرما شده بودند.

ورودیه رستوران پشت مرکز خرید است و اصلاً جای جالبی نیست. خیلی سطح پایینه و خیلی توی ذوق می زنه. حتی تابلوی سر درب درست و درمانی هم ندارد. البته که این به مدیریت رستوران مرتبط نمی شود و معماری ساختمان مرکز خرید سبب آن شده است؛ اما دودش به هر حال در چشم «شاین» می رود.

رستورتن شاین فودیرو foodiro

درب ورودی را که رد می کنی و داخل می شوی، دیگر قصه فرق می کند. اصلاً به یک دفعه دنیا گونه ای دیگر می شود. همه چیز شیک و تر و تمیز، همه چیز درست و حسابی می شود. فضای رستوران در واقع کل طبقه زیرین مرکز خرید است! فضایی بسیار بزرگ و دراندشت. ابتدای رستوران که ایستاده ای، انتهایش را با چشم غیرمسلح نمی توانی ببینی. خیلی عریض و طویل است. اتوبوسی هم آدم بیاید باز جا برای نشستن پیدا می شود. انگار طراحی شده است بیشتر برای مراسمات و میهمانی ها و کمتر مخاطب دونفره و چندنفره را مدنظر داشته اند.

رستوران-شاین-foodiro

دکور و طراحی داخلی رستوران هم خوب است. میزها و صندلی ها معمولی است و از همان طرح و شکل سالن های غذاخوری است، اما در و دیوار و الباقی شمایل زیبایی دارد. یک میز اردور سه ضلع دراااااااز هم در وسط فضا قرار دارد که هزار و یک اطعمه و اشربه رویش چیده اند. در طراحی دیوار و سقف و در نورپردازی هم ظرافت هایی به خرج داده اند و ساده از کنارش نگذشته اند. خلاصه اش کنم، فضای رستوران مطبوع است. تازه پیانیست و خواننده هم دارد که می خوانند و می نوازند، مادامی که شما میل می کنید.

photo_2016-05-19_19-24-17

وارد رستوران که شدیم، یک نفر به پیشوازمان آمد و دستمان را گرفت و ما را بُرد پیش باقی میهمانان جشن تولد. بعد از یک عالمه سلام و علیک و ماچ و بوسه و فامیل بازی، رفتیم و گوشه ای نشستیم.

اصولاً رفتار خدمه رستوران بسیار عالی است. همه مودب و محترم. از روز روشن تر است که آموزش دیده اند و می دانند که با مشتری چگونه سروکله بزنند. ارث پدرشان را طلب ندارند که هیچ، خیلی هم مشتری را ناز و نوازش می کنند.

کمی که گذشت، به بهانه برداشتن پیش غذا، رفتم به سمت میز اردور. تنوع خوراکی های میز، در کل متوسط بود. ترشیجات و ماستش هزار مدل و سالاد و سوپش فقط یک یا دو مدل. توازنی وجود نداشت. از ماست و ترشی و سالاد و سوپ کاسه ای پر کردم نشستم به خوردن. طعم همه چیز خوب و خوشمزه بود. هم سوپ جو و هم سالاد ماکارونی و هم دیگر چیزها، همه خوش طعم بود. ترشیجاتش هم عالی بود. چندین مدل ترشیجات و شوریجات در مزه و مخلّفات متفاوت. یکی از آن خوشمزه هایش، ترکیب زیتون سبز و روغن زیتون و ذرت و گوجه و نخود بود که طعمش به سمت ترشی می رفت. واقعاً بی نظیر بود و حتماً اگر رفتید یادتان باشد با سر تشریف ببرید داخلش!

رستوران-شاین3-foodiro

برای غذای اصلی هم ماهی قزل آلای سرخ شده سفارش دادم؛ که چون گروهی بودیم، برنجش را دیسی سرو کردند. قزل آلایش برعکس بسیاری از رستوران ها، تازه، گوشتی و بزرگ بود. فقط نمی دانم چرا در ظرفی انقدر بزرگ سرو شده بود و چرا دورچینش انقدر ضعیف بود. طوری بود که ظرف خالی به نظر می آمد. اما خود قزل آلایش انصافاً خوب بود. ادویه خوش طعمی به آن زده شده بود و کامل هم پخته شده بود. خوش خوراک بود و همان طور که گفتم، حسابی هم گوشت داشت.

رستوران-شاین4.foodiro

بعد از خوردن ناهار هم رفتم و از میزِ کناری اردور، کاپوچینویی دستگاهی برای خودم ریختم و کیک تولد هم تنگش گذاشتم و مشغول شدم. این فقره هم از قضا چسبید.

درسته شاین بیشتر از اینکه رستوران باشه، سالن غذاخوریه. درسته یکم فضاش دو نفره نیست، اما از من به شما توصیه و وصیت”یک بار شاین را تجربه کنید”. هم به خاطر رفتار و سرویس دهی فوق العاده و هم به خاطر غذای خوبش.

قیمت ها البته یک مقدار نسبت به سبک رستوران، بالا است. قزل آلای مذکور ۲۵۰۰۰ تومان بود و میز اردور هم به ازای هر نفر ۲۰۰۰۰ تومان(منو را یواشکی دیدم چون میهمان بودیم!)

[تعداد: 8    میانگین: 2.4/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"