چند وقتی است که خوردن کره با نان بربری داغ و مربای هویج، آب کردن کره در میان برنج چلوکباب و خوردن کره با سیب زمینی را کنار گذاشته ام. می دونید این خیلی کار سختی است، اما فکر کنم که برای سلامتی بدنم خوبه. از آن جایی که فودیرویی ها پیرو پزشکی علمی و مستدل هستند، نگاهی به مقالات و مستندات علمی انداختم تا ببینم از نظر پزشکی علمی چه نگاهی به مصرف کره وجود دارد. یکی از این مقالات توسط پیمپین و سایرین (۲۰۱۶) به بررسی سیستماتیک و تحلیل مطالعات انجام شده در رابطه با مصرف کره و انواع مرگ و میر، بیماری های قلبی و عروقی و دیابت نوع دوم پرداخته است. جالبه که این مطالعه، رابطه مثبت ضعیفی را بین مصرف کره و بیماری های ذکرشده کشف کرده است. توصیه های تغذیه ای در رابطه با کره و چربی لبنیات بیشتر مبتنی بر اثرات قابل پیش بینی مواد مغذی خاص (مانند چربی اشباع شده و کلسیم) است و چندان مبتنی بر اثرات واقعی مشاهده شده نمی‌­باشد.

این نتیجه گیری برایم جالب بود. بنابراین، جستجوی بیشتری انجام دادم و به مقاله‌ای که توسط مدرسه سلامت عمومی هاروارد نوشته شده بود، برخورد کردم. در این مقاله، ذکر شده که در تحلیل پیمپین و سایرین،  مقایسه ای خاص مثلاً بین کره و روغن زیتون انجام نمی گیرد، بنابراین مقایسه پیش فرض، رابطه کره با بقیه رژیم غذایی است. یعنی کره با ترکیب بزرگی از دانه های فراوری شده، سودا و سایر منابع شکر، سیب زمینی، و گوشت قرمز مقایسه می‎گردد.

جالبه بدونید که در نشریات و اخبار نیز نتایج این مقاله تصدیق شده است:

«افرادی که کره بیشتری می‌خورند، رژیم تغذیه و سبک زندگی بدتری دارند، اما به نظر لورا پیمپین، کره در میانه راه است: یعنی از شکر یا نشاسته مانند نان سفید یا سیب زمینی که معمولاً کره را با آن می خوریم و خطر ابتلا به دیابت و بیماری عروقی را افزایش می دهد، انتخابی سالم تر و از بسیاری از مارگارین ها و روغن های خوراکی که غنی از چربی های سالم مانند دانه سویا، کانولا، کتان و روغن زیتون فرابکر هستند، انتخابی بدتر است.»

از منظر مدرسه سلامت عمومی هاروارد، به کارگیری عبارت «سالم­» برای کره عجیب است. زیرا کره، چربی اشباع شده است که کلسترول کل و LDL را افزایش می‌دهد و کلسترول هم فاکتور اثبات شده‎ای برای بیماری های عروقی است. از منظر پژوهشگران این مدرسه، علاوه بر مصرف کربوهیدارت های ناسالم مانند نشاسته پالایش شده و شکرهای افزودنی، مصرف چربی اشباع شده و چربی ترانس هم باید محدود گردد.

نتیجه گیری مدرسه سلامت عمومی هاروارد این است که کره، منبعی از چربی اشباع شده است و هنوز از بسیاری از منابع چربی های سالم غیراشباع شده مانند روغن زیتون فرابکر، دانه سویا، یا روغن های کانولا انتخاب بدتری است. در زندگی روزانه، در هنگام آماده سازی غذا یا در سر میز، اگر انتخابی بین کره و یکی از انواع روغن های گیاه-پایه وجود داشته، باید با اطمینان شیشه روغن انتخاب شود چون برای سلامتی مفیدتر از کره است.

منبع:

مدرسه سلامت عمومی هاروارد

نویسنده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد. همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"

یک دیدگاه بنویسید