یکی از رستوران های ایتالیایی خیلی خوبه تهران، رستوران «بلامونیکا» ست. بلامونیکا از اون رستوران های بی سر و صداست که سرش توی کار خودشه و شلوغ بازی نداره. از اون رستوران های ایتالیایی که آروم آروم جا افتاده و برای خودش کلی مشتری پیدا کرده. من خودم رستوران بلامونیکا را شاید از ۳-۴ سال پیش میشناسم و چندین بار هم اینجا اومدم. بلامونیکا هم کیفیت غذاهاش بالاست، هم فضای خوب و قشنگی داره و هم قیمت هاش فوق العاده مناسبه.

امروز با من باشید در تست رستوران بلامونیکا.

بلامونیکا توی خیابون وزراست. کمی بالاتر از عطر و ادکلن فروش ها، در طبقه دوم یک ساختمونی برِ خیابون وزرا.بلامونیکا (5)

از تفاوت های ریز که بگذریم، فضای رستوران بلامونیکا، مشابه اکثر رستوران های ایتالیایی فعال در تهرانه. البته که از خیلی هاشون خوشگل تر و بامزه تره. میز و صندلی های رستوران چوبیه و به رنگ قهوه ای کم رنگه. سقف رستوران هم چوبکشی شده و حالتی بامزه بهش داده. به هر طرف هم نگاه میکنی، به عنوان بخشی از دکور، شیشه های کوچیک و بزرگ سرکه بالزامیک ایتالیاتی گذاشته شده. حتی در ورودی رستوران. یک طرف بلامونیکا کلا پنجره است و رستوران دید به بیرون داره و نور طبیعی و مناسبی هم داره که این خودش به بهتر شدن حال و هوای رستوران خیلی کمک کرده.بلامونیکا (6)

خلاصه میتونم بگم که بلامونیکا رستوران شیک و مرتبیه. هم مناسب قرارهای دو نفره ست، هم مناسب قرارهای خانوادگی و هم قرارهای رسمی.

یک گوشه کنار پنجره نشستیم و مشغول سفارش دادن شدیم. غذاهای رستوران خیلی متنوعه و البته قیمت ها هم واقعا میشه گفت حتی ارزونه. دم بلامونیکا گرم! پیش غذا نون سیر، من پیتزای فیلتو و دوست هم پاستای پستو.

یک-دو دقیقه بعد رفتن آقاهه، برای هر کدوممون، در یک پیش دستی، یک تیکه نان داغ قلمبه و کوچولو، به همراه سس اومد. کلا یه لقمه بیشتر نبود. البته که دندون اسب پیش کشی را که نباید شمرد آخه عژیژه من !

بعدش، نون سیر اومد؛ سه تیکه. واقعا استارتر بی نظیریه این نون سیر. من خیلی دوسش دارم. مزه نون سیرش خیلی خوب بود. سیر زیاد داشت و نونش هم خیلی ترد و خوشمزه بود. پنیر به اندازه هم داشت. چسبید ولی حیف که کم بود. کاش میشد ۴ تیکه بود. نه نه، کاش ۵ تیکه بود!بلامونیکا (2)

پیتزا فیلتو و پاستا پستو هم بعدش اومد.

ساعت نزدیکای ۳ بهد از ظهر بود و تقریبا نیمی از صندلی های رستوران پر شده بود. نه آنچنان شلوغ، نه آنچنان خلوت. برای من که رستوران های شلوغ را خیلی دوست ندارم و همیشه دنبال یک جا میگردم که آروم باشه و صدا به صدا برسه و بشه چهار کلام اختلاط کرد، رستوران بلامونیکا، رستوران خوبی به حساب میاد.

رفتم سراغ پیتزا، پیتزاش بر عکس نون سیرش، خیلی بزرگ بود و خوردنش کار من تنها نبود. تیکه های فیله گوشت ورقه ای شده ی خیلی نازک داشت، به همراه برش هایی از فلفل دلمه ای، قارچ و گوجه و البته پنیر موزارلا. پیتزای خوبی بود و به من خیلی چسبید. البته که دوست من خیلی خوشش نیومد و کم خورد. به نظر من ولی پیتزای خوبی بود.بلامونیکا (3)

بعد پیتزا، کمی هم پاستا پستو خوردم. عجب قیافه ای داشت پاستاش. یه رنگ سبز باحال که واقعا با دیدنش، خاطرخواهش میشدی. خیلی خوب بود. مزه پاستاش هم خیلی خیلی خوب بود. پاستا و سس پستو و قارچ و تیکه های مرغ، به قول ایتالیایی ها: «پرفکتوووو» (Perfecto)! واقعا یکی از بهترین پاستاهایی بود که تا حالا خورده بودم. هم سس پستوش به اندازه بود و طعم درستی داشت، هم پاستاش خیلی خوب پخته شده بود و هم پنیرش خیلی خوب بود. میشد گفت که جزو بهترین پاستاهایی بود که تا حالا خوردم و برای همین، پاستای رستوران بلامونیکا هم رفت در لیست بهترین پاستاهای تهران.بلامونیکا (4)

رستوران بلامونیکا، یک رستوران ایتالیایی خیلی خوبه و میشه گفت، جزو بهترین رستوران های ایتالیایی تهران به حساب میاد. خوبیش اینه که همیشه یه حداقل ۷۰-۸۰ درصدی از کیفیت رو داره و برای همین هر موقع و توی هر مناسبت و با هر کی که اینجا بیای، راضی بیرون میای و خیالت راحته که آبروت حفظ میشه. قیمت های بلامونیکا هم که اصلا معرکه ست. خیلی مناسبه.

از هر جهت که نگاه کنی، رستورانیه که ارزش بارها اومدن داره و جزو رستوران هایی که باید همیشه توی لیست باشه و هیچ وقت نباید اونو فراموش کرد.


قیمت ها خیلی خـــــــــوب و مناسب!

نام غذاقیمت غذا
پاستای پستو27000 تومان
پیتزا فیلتو 28000 تومان
نان سیر10000 تومان
کوکاکولا1500 تومان
حق سرویسندارد
مالیات بر ارزش افزودهندارد

آدرس: خیابان وزرا، نبش خیابان ۱۱، پلاک ۳۲

تلفن:   (۰۲۱) ۸۸۷۰۸۴۲۲ – ۸۸۷۰۸۴۲۳

اینستاگرام: https://www.instagram.com/bellamonica.ir/?hl=en

 

[تعداد: 24    میانگین: 1.9/5]

محمد دولت زاده

و من محمد دولت زاده، همانکه می نویسد اندر احوالات خوراکی ها تا چنگ بزند مزه ها و طعم ها را و روایت کند مکاشفات و مشاهدات خود را؛ تا بلکه مخاطبش را به قواره یک نوک قاشق روشن سازد.
همانکه عهد کرده است، سخنی نراند که خوانندگانش گویند " شرم باد این جوانک را"